brokstuk
zelfstandig naamwoord ˈbrɔkstʏkBetekenis
- één van de delen van een in stukken gebroken object
Hoe spreek je brokstuk uit?
/ˈbrɔkstʏk/
Brokstuk bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| ɔ | bot |
| k | kat |
| s | sok |
| t | tak |
| ʏ | put |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- elk van de delen van een in stukken gebroken object
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| brokstukje | verkleinwoord, enkelvoud |
| brokstukjes | verkleinwoord, meervoud |
| brokstukken | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘fragment’ voor het eerst aangetroffen in 1872
Woordfamilie van brokstuk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| brokstukje | verkleinwoord | brokstuk |
| brokstukjes | verkleinwoord meervoud | brokstuk |
| brokstukken | meervoud | brokstuk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van brokstuk zijn vastgelegd.