breuklijn
zelfstandig naamwoord 'brøklɛɪnBetekenis
- grens, lijn waarlangs iets makkelijk kan breken, barst.
Hoe spreek je breuklijn uit?
/ˈbrøklɛin/
Breuklijn bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| ø | deur |
| k | kat |
| l | land |
| ɛi | trein |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- snijlijn van een geologische breuk met het aardoppervlak
- grens, lijn waarlangs iets makkelijk kan breken, barst figuratively
- maatschappelijke verdeeldheid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| breuklijnen | meervoud |
| breuklijntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| breuklijntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van breuk en lijn
Woordfamilie van breuklijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| breuklijnen | meervoud | breuklijn |
| breuklijntje | verkleinwoord | breuklijn |
| breuklijntjes | verkleinwoord meervoud | breuklijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van breuklijn zijn vastgelegd.