brandweervrouw
zelfstandig naamwoord 'brɑntwervrɔuBetekenis
- een vrouwelijke brandweerman (dus niet de vrouw van een brandweerman)
Hoe spreek je brandweervrouw uit?
/ˈbrɑntwervrɔu/
Brandweervrouw bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| w | quiz |
| e | veel |
| v | vis |
| ɔ | bot |
| u | boek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| brandweervrouwen | meervoud |
| brandweervrouwtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| brandweervrouwtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van brandweer en vrouw
Woordfamilie van brandweervrouw
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| brandweervrouwen | meervoud | brandweervrouw |
| brandweervrouwtje | verkleinwoord | brandweervrouw |
| brandweervrouwtjes | verkleinwoord meervoud | brandweervrouw |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van brandweervrouw zijn vastgelegd.