brandmelder
zelfstandig naamwoord 'brɑntmɛldərBetekenis
- een apparaat dat automatisch of handmatig bij brandt de brandweer waarschuwt
Hoe spreek je brandmelder uit?
/ˈbrɑntmɛldər/
Brandmelder bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| m | maan |
| ɛ | bed |
| l | land |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| brandmelders | meervoud |
| brandmeldertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| brandmeldertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van brand en melder
Woordfamilie van brandmelder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| brandmelders | meervoud | brandmelder |
| brandmeldertje | verkleinwoord | brandmelder |
| brandmeldertjes | verkleinwoord meervoud | brandmelder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van brandmelder zijn vastgelegd.