brandewijn
zelfstandig naamwoord 'brɑndəwɛɪnBetekenis
- een soort sterke drank
Hoe spreek je brandewijn uit?
/ˈbrɑndəwɛin/
Brandewijn bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| w | quiz |
| ɛi | trein |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| brandewijnen | meervoud |
| brandewijntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| brandewijntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘gestookte sterkedrank’ voor het eerst aangetroffen in 1301
Woordfamilie van brandewijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| brandewijnen | meervoud | brandewijn |
| brandewijntje | verkleinwoord | brandewijn |
| brandewijntjes | verkleinwoord meervoud | brandewijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van brandewijn zijn vastgelegd.