bowlen
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- bowling, ontstaan uit het aloude spel kegelen, is een sport waarbij de speler door middel van een bowlingbal moet proberen om alle tien de pins omver te gooien.
- bij cricket, de bal naar de batsman werpen.
Vervoeging van bowlen
bowlenhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘bowling spelen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1955
Woordfamilie van bowlen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bowlde | woordvorm | bowlen |
| bowlden | woordvorm | bowlen |
| bowle | woordvorm | bowlen |
| bowlend | woordvorm | bowlen |
| bowlende | woordvorm | bowlen |
| bowlt | woordvorm | bowlen |
| gebowld | woordvorm | bowlen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bowlen zijn vastgelegd.