blubberen
werkwoord ˈblʏbərə(n)Betekenis
- onhandig bezig zijn
Hoe spreek je blubberen uit?
/ˈblʏbərən/
Blubberen bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| ʏ | put |
| ə | de |
| r | rood |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
werkwoord
- een onregelmatig, vaag pruttelend geluid voortbrengen unergative
- zich als weke substantie onregelmatig verplaatsen ergative
- zich moeizaam door modder of een vergelijkbare substantie bewegen unergative
- onhandig of niet erg doelgericht bezig zijn unergative
Vervoeging van blubberen
blubberenhele werkwoord
Herkomst
klanknabootsing, op te vatten als afleiding van blubber met het achtervoegsel -en
Woordfamilie van blubberen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| blubberde | woordvorm | blubberen |
| blubberden | woordvorm | blubberen |
| blubbere | woordvorm | blubberen |
| blubberend | woordvorm | blubberen |
| blubberende | woordvorm | blubberen |
| blubbert | woordvorm | blubberen |
| geblubberd | woordvorm | blubberen |
| geblubberde | woordvorm | blubberen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blubberen zijn vastgelegd.