bindmiddel
zelfstandig naamwoord ˈbɪntmɪdəlBetekenis
- een stof die een ander materiaal bijeen houdt en zorgt dat de stoffen goed met elkaar mengen
Hoe spreek je bindmiddel uit?
/ˈbɪntmɪdəl/
Bindmiddel bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
| m | maan |
| d | dak |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bindmiddelen | meervoud |
| bindmiddeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bindmiddeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van bind ww en middel
Woordfamilie van bindmiddel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bindmiddelen | meervoud | bindmiddel |
| bindmiddeltje | verkleinwoord | bindmiddel |
| bindmiddeltjes | verkleinwoord meervoud | bindmiddel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bindmiddel zijn vastgelegd.