bijwoord
zelfstandig naamwoord ˈbɛiwortBetekenis
- een woord dat een bijvoeglijk naamwoord, een werkwoord, een telwoord of een ander bijwoord nader bepaalt
Hoe spreek je bijwoord uit?
/ˈbɛiwort/
Bijwoord bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛi | trein |
| w | quiz |
| o | boot |
| r | rood |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bijwoorden | meervoud |
| bijwoordje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bijwoordjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘adverbium’ voor het eerst aangetroffen in 1477
Woordfamilie van bijwoord
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bijwoorden | meervoud | bijwoord |
| bijwoordje | verkleinwoord | bijwoord |
| bijwoordjes | verkleinwoord meervoud | bijwoord |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bijwoord zijn vastgelegd.