bijklank
zelfstandig naamwoord 'bɛɪklɑŋkBetekenis
- een associatie die onwillekeurig door iets wordt opgeroepen
- meeklinkende ongewenste klank
Hoe spreek je bijklank uit?
/ˈbɛiklɑŋk/
Bijklank bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛi | trein |
| k | kat |
| l | land |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bijklanken | meervoud |
Herkomst
samenstelling van bij en klank
Woordfamilie van bijklank
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bijklanken | meervoud | bijklank |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bijklank zijn vastgelegd.