bijeenroeping
zelfstandig naamwoord bɛiˈjenrupɪŋBetekenis
- de handeling van het bijeenroepen
- plaats en tijd van een vergadering aan de zittende leden mededelen om deze bijeen te brengen
- een document waarin 2 geschiedt
Hoe spreek je bijeenroeping uit?
/bɛiˈjenrupɪŋ/
Bijeenroeping bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛi | trein |
| j | ja |
| e | veel |
| n | nek |
| r | rood |
| u | boek |
| p | pak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- een document waarin [2] geschiedt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bijeenroepingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van bijeenroepen ww met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van bijeenroeping
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bijeenroepingen | meervoud | bijeenroeping |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bijeenroeping zijn vastgelegd.