biefstuk
zelfstandig naamwoord ˈbifstʏkBetekenis
- een lap rundvlees, kalfsvlees of paardenvlees van de bovenbil
Hoe spreek je biefstuk uit?
/ˈbifstʏk/
Biefstuk bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| i | riet |
| f | fiets |
| s | sok |
| t | tak |
| ʏ | put |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| biefstukje | verkleinwoord, enkelvoud |
| biefstukjes | verkleinwoord, meervoud |
| biefstukken | meervoud |
Herkomst
Gevormd vanuit het Engelse beef en steak, waarbij het tweede deel is vernederlandst naar analogie van soortgelijke woorden.. In de betekenis van ‘lap vlees van de bovenbil’ voor het eerst aangetroffen in 1832.
Woordfamilie van biefstuk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| biefstukje | verkleinwoord | biefstuk |
| biefstukjes | verkleinwoord meervoud | biefstuk |
| biefstukken | meervoud | biefstuk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van biefstuk zijn vastgelegd.