beërving
zelfstandig naamwoord bəˈʔɛrvɪŋBetekenis
- in ontvangst mogen nemen van een erfenis
- dat wat men als erfenis ontvangt
Hoe spreek je beërving uit?
/bəˈɛrvɪŋ/
Beërving bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| v | vis |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| beërvingen | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van beërven met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van beërving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| beërvingen | meervoud | beërving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van beërving zijn vastgelegd.