bewijstheorie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een tak van de wiskundige logica die bewijzen als formele wiskundige objecten opvat
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bewijstheorietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bewijstheorietjes | verkleinwoord, meervoud |
| bewijstheorieën | meervoud |
Herkomst
samenstelling van bewijs ww en theorie
Woordfamilie van bewijstheorie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bewijstheorietje | verkleinwoord | bewijstheorie |
| bewijstheorietjes | verkleinwoord meervoud | bewijstheorie |
| bewijstheorieën | meervoud | bewijstheorie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bewijstheorie zijn vastgelegd.