bevreemding
zelfstandig naamwoord bəˈvremdɪŋBetekenis
- het gevoel dat iets vreemd is dat iemand overvalt
Hoe spreek je bevreemding uit?
/bəˈvremdɪŋ/
Bevreemding bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| v | vis |
| r | rood |
| e | veel |
| m | maan |
| d | dak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bevreemdingen | meervoud |
| bevreemdinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bevreemdinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van bevreemden met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van bevreemding
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bevreemdingen | meervoud | bevreemding |
| bevreemdinkje | verkleinwoord | bevreemding |
| bevreemdinkjes | verkleinwoord meervoud | bevreemding |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bevreemding zijn vastgelegd.