beroepsgrond
zelfstandig naamwoord bə'rupsxrɔntBetekenis
- grond (motief) om in hoger beroep te gaan
Hoe spreek je beroepsgrond uit?
/bəˈrupsxrɔnt/
Beroepsgrond bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| r | rood |
| u | boek |
| p | pak |
| s | sok |
| x | acht |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| beroepsgronden | meervoud |
| beroepsgrondje | verkleinwoord, enkelvoud |
| beroepsgrondjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van beroep en grond met het invoegsel -s-
Woordfamilie van beroepsgrond
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| beroepsgronden | meervoud | beroepsgrond |
| beroepsgrondje | verkleinwoord | beroepsgrond |
| beroepsgrondjes | verkleinwoord meervoud | beroepsgrond |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van beroepsgrond zijn vastgelegd.