belfort
zelfstandig naamwoord 'bɛlfɔrtBetekenis
- een stedelijke wachttoren met een stormklok
Hoe spreek je belfort uit?
/ˈbɛlfɔrt/
Belfort bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| f | fiets |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| belforten | meervoud |
| belfortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| belfortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘toren met klokken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1276
Woordfamilie van belfort
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| belforten | meervoud | belfort |
| belfortje | verkleinwoord | belfort |
| belfortjes | verkleinwoord meervoud | belfort |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van belfort zijn vastgelegd.