bekoorder
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die een ander probeert te verleiden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bekoorders | meervoud |
| bekoordertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bekoordertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van bekoren met het achtervoegsel -der
Woordfamilie van bekoorder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bekoorders | meervoud | bekoorder |
| bekoordertje | verkleinwoord | bekoorder |
| bekoordertjes | verkleinwoord meervoud | bekoorder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bekoorder zijn vastgelegd.