battle
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈbɛtəlBetekenis
- (hiphop) optreden waarbij rappers of breakdancers elkaar om de beurt proberen te overtreffen, ook wel gebruikt in andere genres voor optredens waarbij verschillende optredenden elkaar proberen te overtroeven in virtuositeit
- situatie waarin betrokkenen met elkaar wedijveren en binnen gestelde regels proberen elkaar af te troeven
- strijd
- veldslag
Hoe spreek je battle uit?
/ˈbɛtəl/
Battle bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- optreden waarbij rappers of breakdancers elkaar om de beurt proberen te overtreffen, ook wel gebruikt in andere genres voor optredens waarbij verschillende optredenden elkaar proberen te overtroeven in virtuositeit
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| battles | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van battlen
- gebiedende wijs van battlen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van battlen
- aanvoegende wijs van battlen
Vervoeging van battle
battlehele werkwoord
Herkomst
van Engels battle
Woordfamilie van battle
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| battles | meervoud | battle |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van battle zijn vastgelegd.