bankpas
zelfstandig naamwoord 'bɑŋkpɑsBetekenis
- door een bank afgegeven legitimatiebewijs dat in combinatie met een pincode gebruikt kan worden voor elektronisch geldverkeer bij betaal- en geldautomaten
Hoe spreek je bankpas uit?
/ˈbɑŋkpɑs/
Bankpas bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| p | pak |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bankpasje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bankpasjes | verkleinwoord, meervoud |
| bankpassen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van bank en pas
Woordfamilie van bankpas
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bankpasje | verkleinwoord | bankpas |
| bankpasjes | verkleinwoord meervoud | bankpas |
| bankpassen | meervoud | bankpas |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bankpas zijn vastgelegd.