auscultatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- luisteren naar lichaamsgeruis van bijv. hart of longen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| auscultaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het beluisteren van de inwendige organen’ voor het eerst aangetroffen in 1846
Woordfamilie van auscultatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| auscultaties | meervoud | auscultatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van auscultatie zijn vastgelegd.