attestatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- schriftelijke verklaring, getuigschrift
- het opduiken van een bepaald woord in een corpus 2
zelfstandig naamwoord
- formele getuigenverklaring omtrent een feit of feiten, een toedracht enz.; getuigschrift
- een tekst, passage of spraakfragment wat bewijst het bestaan of gebruik van een bepaald woord in het verleden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| attestaties | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘formele getuigenverklaring’ voor het eerst aangetroffen in 1537.
Woordfamilie van attestatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| attestaties | meervoud | attestatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van attestatie zijn vastgelegd.