argumentatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- bewijsvoering, aanvoering van argumenten
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| argumentaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bewijsvoering’ voor het eerst aangetroffen in 1573
Woordfamilie van argumentatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| argumentaties | meervoud | argumentatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van argumentatie zijn vastgelegd.