approbatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- vergunning
- goedkeuring
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| approbaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘goedkeuring’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1515
Woordfamilie van approbatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| approbaties | meervoud | approbatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van approbatie zijn vastgelegd.