appositie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- bijvoeglijke bepaling bij een zelfstandig naamwoord die fungeert als verklarende bijvoeging, en daaraan onmiddellijk is gekoppeld. Bijv.: Valentijn, de zoon van Dorothea, is schoolmeester in het basisonderwijs
- aanhechting
- groei van de celwand door aanzetting
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| apposities | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘bijstelling’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van appositie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| apposities | meervoud | appositie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van appositie zijn vastgelegd.