alinea
zelfstandig naamwoord /aˈlinija/Betekenis
- een onderverdeling van een stuk geschreven tekst, gewoonlijk bestaande uit een paar zinnen een aangegeven door een inspringende regel of voor een regel wit.
Hoe spreek je alinea uit?
/aˈlinija/
Alinea bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| l | land |
| i | riet |
| n | nek |
| j | ja |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- een onderverdeling van een stuk geschreven tekst, gewoonlijk bestaande uit een paar zinnen en aangegeven door een inspringende regel of door een witregel.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| alinea's | meervoud |
| alineaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| alineaatjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
via Frans alinéa of rechtstreeks van Latijn a linea "vanaf de (kant-)lijn (beginnend)"; in de betekenis van ‘nieuwe regel’ voor het eerst aangetroffen in 1838
Woordfamilie van alinea
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| alinea's | meervoud | alinea |
| alineaatje | verkleinwoord | alinea |
| alineaatjes | verkleinwoord meervoud | alinea |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van alinea zijn vastgelegd.