afstoting
zelfstandig naamwoord ˈɑfstotɪŋBetekenis
- een kracht die twee voorwerpen zich van elkaar doet verwijderen
- een proces van vernietiging waaraan een lichaamsvreemd voorwerp door het immuunsysteem onderworpen wordt
Hoe spreek je afstoting uit?
/ˈɑfstotɪŋ/
Afstoting bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| f | fiets |
| s | sok |
| t | tak |
| o | boot |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- proces van laten sterven van iets dat ergens in leeft
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| afstotingen | meervoud |
| afstotinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| afstotinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van afstoten met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van afstoting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| afstotingen | meervoud | afstoting |
| afstotinkje | verkleinwoord | afstoting |
| afstotinkjes | verkleinwoord meervoud | afstoting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van afstoting zijn vastgelegd.