afpreken
werkwoordBetekenis
- stoppen met preken nadat men dat een tijd gedaan heeft
- met een zalvende toon spreken
Vervoeging van afpreken
afprekenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van af bw en preken ww
Woordfamilie van afpreken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| afgepreekt | woordvorm | afpreken |
| afpreek | with-subordinate-clause | afpreken |
| afpreekt | with-subordinate-clause | afpreken |
| afpreekte | with-subordinate-clause | afpreken |
| afpreekten | with-subordinate-clause | afpreken |
| afpreke | with-subordinate-clause | afpreken |
| afprekend | woordvorm | afpreken |
| afprekende | woordvorm | afpreken |
| preek af | woordvorm | afpreken |
| preekt af | woordvorm | afpreken |
| preekte af | woordvorm | afpreken |
| preekten af | woordvorm | afpreken |
| preke af | woordvorm | afpreken |
| preken af | woordvorm | afpreken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van afpreken zijn vastgelegd.