affidavit
zelfstandig naamwoord ɑfiˈdavɪtBetekenis
- een officiële schriftelijke verklaring opgesteld voor een juridisch doel dat door een beëdigd persoon is opgesteld
Hoe spreek je affidavit uit?
/ɑfiˈdavɪt/
Affidavit bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| f | fiets |
| i | riet |
| d | dak |
| a | maan |
| v | vis |
| ɪ | pit |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| affidavits | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘attest’ voor het eerst aangetroffen in 1832
Woordfamilie van affidavit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| affidavits | meervoud | affidavit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van affidavit zijn vastgelegd.