aanvulling
zelfstandig naamwoord ˈaɱvʏlɪŋBetekenis
- het aanvullen
- het bijgevoegde
Hoe spreek je aanvulling uit?
/ˈamvʏlɪŋ/
Aanvulling bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| m | maan |
| v | vis |
| ʏ | put |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanvullingen | meervoud |
| aanvullinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanvullinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van aanvullen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van aanvulling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanvullingen | meervoud | aanvulling |
| aanvullinkje | verkleinwoord | aanvulling |
| aanvullinkjes | verkleinwoord meervoud | aanvulling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanvulling zijn vastgelegd.