aanvatter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- hulpmiddel waarmee men iets kan vastpakken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanvatters | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van aanvatten met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van aanvatter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanvatters | meervoud | aanvatter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanvatter zijn vastgelegd.