aanschijn
zelfstandig naamwoord ˈansxɛinBetekenis
- uiterlijk, aangezicht
Hoe spreek je aanschijn uit?
/ˈansxɛin/
Aanschijn bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| s | sok |
| x | acht |
| ɛi | trein |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Herkomst
In de betekenis van ‘gelaat’ voor het eerst aangetroffen in 901
Woordfamilie van aanschijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanschijns | neuter | aanschijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanschijn zijn vastgelegd.