aanleuning
zelfstandig naamwoord ˈanløniŋBetekenis
- het aanleunen
Hoe spreek je aanleuning uit?
/ˈanløniŋ/
Aanleuning bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| l | land |
| ø | deur |
| i | riet |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanleuningen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van aanleunen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van aanleuning
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanleuningen | meervoud | aanleuning |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanleuning zijn vastgelegd.