aanleiding
zelfstandig naamwoord ˈanlɛidɪŋBetekenis
- datgene wat iets tot gevolg heeft, dirkte oorzaak
Hoe spreek je aanleiding uit?
/ˈanlɛidɪŋ/
Aanleiding bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| l | land |
| ɛi | trein |
| d | dak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- datgene wat iets tot gevolg heeft, directe oorzaak
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanleidingen | meervoud |
| aanleidinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanleidinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘omstandigheid die iets ten gevolge heeft’ voor het eerst aangetroffen in 1614
Woordfamilie van aanleiding
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanleidingen | meervoud | aanleiding |
| aanleidinkje | verkleinwoord | aanleiding |
| aanleidinkjes | verkleinwoord meervoud | aanleiding |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanleiding zijn vastgelegd.