aanhoudingsbevel
zelfstandig naamwoord ˈanhɑudɪŋsˌbəvɛlBetekenis
- opdracht van de onderzoeksrechter om een verdachte in voorlopige hechtenis te nemen
Hoe spreek je aanhoudingsbevel uit?
/ˈanhɑudɪŋsˌbəvɛl/
Aanhoudingsbevel bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| h | hoed |
| ɑu | koud |
| d | dak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| s | sok |
| b | bak |
| ə | de |
| v | vis |
| ɛ | bed |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanhoudingsbevelen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van aanhouding en bevel met het invoegsel -s-
Woordfamilie van aanhoudingsbevel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanhoudingsbevelen | meervoud | aanhoudingsbevel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanhoudingsbevel zijn vastgelegd.