aanbrug
zelfstandig naamwoord ˈanbrʏxBetekenis
- het gedeelte van een brug dat een hoofdoverspanning met het landhoofd verbindt
Hoe spreek je aanbrug uit?
/ˈanbrʏx/
Aanbrug bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| b | bak |
| r | rood |
| ʏ | put |
| x | acht |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanbruggen | meervoud |
| aanbruggetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanbruggetjes | verkleinwoord, meervoud |
| aanbrugje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanbrugjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van aan en brug zn
Woordfamilie van aanbrug
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanbruggen | meervoud | aanbrug |
| aanbruggetje | verkleinwoord | aanbrug |
| aanbruggetjes | verkleinwoord meervoud | aanbrug |
| aanbrugje | verkleinwoord | aanbrug |
| aanbrugjes | verkleinwoord meervoud | aanbrug |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanbrug zijn vastgelegd.