aanbreken
werkwoord ˈambrɛkə(n)Betekenis
- beginnen van een tijdperk
- iets voor het eerst openen
Hoe spreek je aanbreken uit?
/ˈambrɛkən/
Aanbreken bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| m | maan |
| b | bak |
| r | rood |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Vervoeging van aanbreken
aanbrekenhele werkwoord — aangebrokenvoltooid deelwoord
Alle 2 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aangebroken | verleden tijd, deelwoord |
| brak aan | verleden tijd |
Herkomst
samenstelling van aan vz en breken ww
Woordfamilie van aanbreken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanbrak | with-subordinate-clause | aanbreken |
| aanbraken | with-subordinate-clause | aanbreken |
| aanbreek | with-subordinate-clause | aanbreken |
| aanbreekt | with-subordinate-clause | aanbreken |
| aanbreke | with-subordinate-clause | aanbreken |
| aanbrekend | woordvorm | aanbreken |
| aanbrekende | woordvorm | aanbreken |
| aangebroken | voltooid deelwoord | aanbreken |
| braakt aan | woordvorm | aanbreken |
| brak aan | verleden tijd | aanbreken |
| braken aan | woordvorm | aanbreken |
| breek aan | woordvorm | aanbreken |
| breekt aan | woordvorm | aanbreken |
| breke aan | woordvorm | aanbreken |
| breken aan | woordvorm | aanbreken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanbreken zijn vastgelegd.