zelfvernedering
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het zichzelf in een oneervolle, schaamte veroorzakende positie brengen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zelfvernederingen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van zelf zn en vernedering zn
Woordfamilie van zelfvernedering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zelfvernederingen | meervoud | zelfvernedering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zelfvernedering zijn vastgelegd.