zelfstandige
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoord ˈzɛlᵊfˌstɑndəɣəBetekenis
- iemand die zelfstandig arbeid verricht en niet in dienst van een werkgever
Hoe spreek je zelfstandige uit?
/ˈzɛləfˌstɑndəxə/
Zelfstandige bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| z | zon |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ə | de |
| f | fiets |
| s | sok |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| d | dak |
| x | acht |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van zelfstandig
Herkomst
Afgeleid van zelfstandig met het achtervoegsel -e
Woordfamilie van zelfstandige
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zelfstandigen | meervoud | zelfstandige |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zelfstandige zijn vastgelegd.