zedenkundige
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- iemand die zich met zedenkunde bezighoudt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zedenkundigen | meervoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van zedenkundig
Herkomst
Afgeleid van zedenkundig met het achtervoegsel -e
Woordfamilie van zedenkundige
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zedenkundigen | meervoud | zedenkundige |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zedenkundige zijn vastgelegd.