wildtype
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het fenotype van een soort zoals het in de natuur voorkomt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wildtypen | meervoud |
| wildtypes | meervoud |
Herkomst
samenstelling van wild zn en type zn
Woordfamilie van wildtype
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wildtypen | meervoud | wildtype |
| wildtypes | meervoud | wildtype |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wildtype zijn vastgelegd.