wetmatigheid
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een samenhang die overal en altijd aanwezig is omdat ze gebaseerd is op natuurwetenschappelijke wetten
- iets wat zo vaak voorkomt dat het een natuurwet lijkt te zijn
- iets wat in overeenstemming is met de (juridische) wet
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wetmatigheden | meervoud |
Herkomst
afgeleid van wetmatig met het achtervoegsel -heid
Woordfamilie van wetmatigheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wetmatigheden | meervoud | wetmatigheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wetmatigheid zijn vastgelegd.