werkonwillige
zelfstandig naamwoordBetekenis
- mensen die niet willen werken terwijl ze dat wel kunnen
- iemand die weigert te werken als drukmiddel om zijn eisen ingewilligd te krijgen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| werkonwilligen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van werk zn en onwillige zn
Woordfamilie van werkonwillige
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| werkonwilligen | meervoud | werkonwillige |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van werkonwillige zijn vastgelegd.