welgevallen
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- naar iemands welgevallen: zoals iemand het verkiest, zoals iemand het wil, zoals iemand het goedvindt
- iets laten welgevallen: iets (op een passieve manier) goedkeuren of toelaten
Vervoeging van welgevallen
welgevallenhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘goeddunken’ voor het eerst aangetroffen in 1573
Woordfamilie van welgevallen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| welgevallend | woordvorm | welgevallen |
| welgevallende | woordvorm | welgevallen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van welgevallen zijn vastgelegd.