wegwandelen
werkwoordBetekenis
- weglopen
- ergens vandaan gaan
Vervoeging van wegwandelen
wegwandelenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van weg bw en wandelen ww
Woordfamilie van wegwandelen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wandel weg | woordvorm | wegwandelen |
| wandelde weg | woordvorm | wegwandelen |
| wandelden weg | woordvorm | wegwandelen |
| wandele weg | woordvorm | wegwandelen |
| wandelen weg | woordvorm | wegwandelen |
| wandelt weg | woordvorm | wegwandelen |
| weggewandeld | woordvorm | wegwandelen |
| wegwandel | with-subordinate-clause | wegwandelen |
| wegwandelde | with-subordinate-clause | wegwandelen |
| wegwandelden | with-subordinate-clause | wegwandelen |
| wegwandele | with-subordinate-clause | wegwandelen |
| wegwandelend | woordvorm | wegwandelen |
| wegwandelende | woordvorm | wegwandelen |
| wegwandelt | with-subordinate-clause | wegwandelen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wegwandelen zijn vastgelegd.