waterpark
zelfstandig naamwoordBetekenis
- park met vijvers waarin water wordt opgevangen, bv. om wateroverlast te voorkomen of achterliggende gebieden geleidelijk te kunnen bevloeien.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| waterparken | meervoud |
Herkomst
samenstelling van water en park
Woordfamilie van waterpark
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| waterparken | meervoud | waterpark |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van waterpark zijn vastgelegd.