vuurproef
zelfstandig naamwoord ˈvyrprufBetekenis
- soort godsoordeel, waarbij een beschuldigde zijn hand in een vlam moest houden, gloeiende kolen moest dragen of door het vuur moest lopen: indien hij ongedeerd bleef was hij onschuldig
- onderzoek of een voorwerp tegen vlammen kan
- heel lastige situatie waarin meteen duidelijk wordt of vereiste kwaliteiten aanwezig zijn
Hoe spreek je vuurproef uit?
/ˈvyrpruf/
Vuurproef bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| y | fuut |
| r | rood |
| p | pak |
| u | boek |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vuurproeven | meervoud |
Herkomst
samenstelling van vuur zn en proef zn
Woordfamilie van vuurproef
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vuurproeven | meervoud | vuurproef |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vuurproef zijn vastgelegd.