vrijgave
zelfstandig naamwoordBetekenis
- ter beschikking stellen van anderen; openbaar maken
- vrijlaten; niet meer regelen of beteugelen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vrijgaven | meervoud |
| vrijgaves | meervoud |
Herkomst
samenstelling van vrij bn en gave zn
Woordfamilie van vrijgave
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vrijgaves | meervoud | vrijgave |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vrijgave zijn vastgelegd.