volontair
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- vrijwilliger
- onbezoldigde medewerker
- vrijwillig
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| volontairs | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vrijwilliger’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1596
Woordfamilie van volontair
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| volontairder | woordvorm | volontair |
| volontairdere | woordvorm | volontair |
| volontairders | woordvorm | volontair |
| volontaire | woordvorm | volontair |
| volontairs | meervoud | volontair |
| volontairst | woordvorm | volontair |
| volontairste | woordvorm | volontair |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van volontair zijn vastgelegd.