vertrouweling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die men zo goed vertrouwt, dat men geheimen met die persoon kan delen en op die persoon kan rekenen als medestander in de strijd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vertrouwelingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van vertrouwen met het achtervoegsel -ling met het invoegsel -e-
Woordfamilie van vertrouweling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vertrouwelingen | meervoud | vertrouweling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vertrouweling zijn vastgelegd.